Musiałam się śmiać, i to do tego stopnia, że zaczęła mnie boleć nie tylko rana, ale ból rozchodził się na całe plecy. Usiadłam na ziemi, obserwując go. Pozwoliłam, by jedna z kościanych rąk oddzieliła się od reszty i wciąż trzymała się na jego nodze, a reszta upiorków powoli pełzała w jego stronę.
< Atos? >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz